lördag 3 mars 2012

อำนาจของไฟแห่งอุดมการณ์ ที่ได้จุดติดขึ้นในใจของมวลมหาประชาชนผู้รักความยุติธรรม คืออาวุธสำคัญที่จะนำไปสู่ชัยชนะในการต่อสู้กับระบอบเผด็จการของกษัตริย์ภูมิพลและอำนาจของเทพเทวาองค์ไหนก็ไม่สามารถจะมาหยุดยั้งไฟแห่งอุดมการณ์ของมวลมหาประชาชนได้อีกแล้ว

เห็นรูปเก่า ๆ เห็นภาพเก่า ๆ ของการต่อสู้ อะไรหนอที่ทำให้เราอึด และเดินมาจนถึงวันนี้


ชุดนี้ก็แถวๆพฤศจิกา49 วันเสาร์ก็มีนัดที่สนามหลวงกัน
แดดร่มลมตกเราก็มารวมกัน ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง จับกลุ่มด่ากันไป

ผู้กล้าในช่วงแรกๆ


เอาชุดนี้ดีกว่า น่าจะเป็นการเดินครั้งแรกจากสนามหลวงไปอนุเสารีย์ประชาธิปไตย ช่วงค่ำๆ
ใครที่เคยพูดคุยสนทนากันทั้งในพันทิป ประชาไท มาประชาทอล์ค ก็เหมือนคนที่เดินมาด้วยกัน
แล้วจะแยกจากกันไปไหนเสียล่ะครับ ยังเดินไม่ถึงเลย



มีโอกาส ได้เห็นภาพ การต่อสู้เก่า ๆ เมื่อคืนนี้ ในยุคที่ยังไม่มี คนเสื้อแดง
มันอดย้อนไปถึงอดีตไม่ได้ พวกเราต่อสู้กันได้อย่างยาวนานขนาดนี้เชียวหรือ
จาก 19 กันยายน 2549....
ไม่นึกฝันว่า...เราจะผ่านอะไรมาได้กันขนาดนี้
จากมีคนสิบกว่าคน ที่มีแกนนำอย่างนายวรัญชัย โชคชนะ กับเก้าอี้พลาสติก 1 ตัว ตะเกียงน้ำมันก๊าด 1 ดวง....หลังจากยึดอำนาจได้ 1 อาทิตย์
ผ่านร้อนหนาว ผ่านแดดฝน ผ่านความทุกข์ยาก ได้เจอกับกลุ่มพิราบขาว 24 มิถุนา ฯลฯ
ไปสู่การออกมาจากโลกไซเบอร์ มายืนกันตามท้องถนน กับ คนวันเสาร์ ไม่เอาเผด็จการ
ผันมาเป็น นกป. และกลายเป็นทะเลแดง นปช. ในที่สุด
ยังจำความรู้สึกร่วมของพี่น้องร่วมชาติ กับการไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับโจรเขียน กันได้อยู่ไหม
ผ่านมาวันนี้
หลาย ๆ ท่าน ยังทุ่มเทการต่อสู้ ทั้งในโลกไซเบอร์ และโลกแห่งความเป็นจริง อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย หลายท่านสู้จนจบชีวิตลงไปก็มี
เราร้องไห้ หัวเราะ ทุกข์ เครียด โกรธแค้น เจ็บใจ ร่วมกันมาเป็นระยะเวลาอันยาวนาน
นานเสียจนไม่น่าเชื่อว่า เสรีชนจะอึดกันถึงขนาดนี้
วิธีการยึดอำนาจ ยามข้าไม่ชอบหน้าเอ็ง ที่เผด็จการใช้มาทุกยุค แล้วประชาชนยอมรับกลาย ๆ ดูเหมือนว่าจะใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว กับการยึดอำนาจแบบหน้าด้าน ๆ ในครั้งนี้
จนมีการพูดกันออกมาว่า ยึดอำนาจไม่ยาก แต่จะอยู่บนบัลลังก์อำนาจต่อไปนี่สิ มันแทบไม่มีรูให้เสวยสุขอีกต่อไป
เพราะประชาชนจำนวนมากพร้อมใจกันลุกขึ้นมาบอกปฏิเสธ กับระบบความคิดแบบเก่า ๆ ที่ไม่เคยสร้างคุณความดีให้กับประเทศชาตินี้เลย
วันนี้ แม้นจะยังเหลือลูกหลานไดโนเสาร์บางส่วน ยังโหยหาการยึดอำนาจ การล้มรัฐบาลจากประชาชน เพียงแค่กูอยากชนะพวกเมิง ยังมีอยู่
แต่ก็ไม่ได้มีมากพอ ที่จะนำพาให้คนทั้งประเทศนี้ พยักหน้าให้ช่วยกันหมุนประเทศนี้ ทวนเข็มนาฬิกา ไปสู่ยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์
ยิ่งโดนกระชากหน้ากากคุณธรรม ยิ่งโดนประชาชนชน จับแก้ผ้ากลางถนน ก็ดูเสมือนว่า ไพ่ในมือมันหมดแล้ว
ผมเชื่อว่า การต่อสู้เหล่านี้ มันเป็นสัญชาติญาณ ของมนุษย์ในประเทศนี้ไปแล้ว
ทักษิณ ไม่ได้สร้างคนเสื้อแดง ทักษิณไม่ได้เป็นเจ้าของคนเสื้อแดง
ทักษิณแค่เป็นคนปลุก ให้ประชาชนในประเทศนี้ รู้จักหวงแหนสิทธิและเสรีภาพของพวกเขาต่างหาก
ประชาชนเหล่านี้ ปะปนอยู่ในสังคมไทยทั่วทุกอณู อยู่ที่ว่า เขาจะลุกขึ้นมาต่อสู้ ชนิดกัดไม่ปล่อย เมื่อไหร่ ต่างหาก
นั่นคือเงาเสรีชน ที่พวกมันกลัวมาก ชนิดจับขั้วหัวใจ
ไฟแห่งอุดมการณ์จุดติดในใจของประชาชนนานแล้ว
ผมอดนึกย้อนหลังไปถึง วันที่คนกลุ่มเล็ก ๆ ยืนกล้าท้า เผด็จการ ปราศรัยโจมตีการยึดอำนาจ กลางสนามหลวง ขณะที่บ้านเมืองอยู่ในสภาวะ กฏโจร (ห้ามชุมนุมทางการเมือง) ไม่ได้
อะไร...นำพาให้เรามาร่วมต่อสู้กันขนาดนี้
อะไร ...ทำให้พวกเรา อึด และฮึดขนาดนี้
อะไร คือความมุ่งมั่น .....ไม่ยอมแพ้ แม้จะเจ็บ ตาย เสียเลือด และน้ำตา ถึงสองครั้งได้ขนาดนี้
จนทำให้พวกมันถอยกรูด....ๆ ไปจนแทบจะไม่มีที่ยืน
อะไร ?
วันนี้ ทำเป็นหวงแหน สมบัติชิ้นสุดท้าย ที่ กลุ่มทรราชย์ มันโยงเอาไว้ให้
ถามจริง ๆ ประสบการณ์กว่า 5 -6 ปีเนี่ย
พวกเอ็งยังไม่รู้จัก อำนาจของประชาชน อยู่อีกหรือ ?
"สมศักดิ์ เจียมฯ" เขียนถึง "ณัฐวุฒิ-นปช.-พท."
ถ้าไม่ทำในสิ่งควรทำ แล้ว "จะเลือกกันไปทำไมครับ?"

ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ รมช.เกษตรฯ


พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก รมว.ยุติธร


สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

(ที่มา เฟซบุ๊กส่วนตัว สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล)


นายสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อาจารย์ประจำภาควิชาประวัติศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้เขียนแสดงความเห็นผ่านเฟซบุ๊ก
วิพากษ์วิจารณ์ความคับแคบของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.)
และการทำงานของรมว.ยุติธรรม ในรัฐบาลเพื่อไทย มีเนื้อหาดังนี้

.............

วันก่อนคุณณัฐวุฒิ พูดที่โบนันซ่า ว่า นปช.(เสื้อแดง) ไม่ใช่สู้เพื่อคนเสื้อแดงเท่านั้น
แต่สู้เพื่อคนทุกสีเสื้อ เพื่อประชาชนทุกคน

ก็เรียกว่าพูดดี พูดถูกล่ะครับ เหมือนที่ก่อนหน้านี้
หลายเดือนก่อน คุณจตุพรประกาศว่า เป้าหมายคือสู้เพื่อความยุติธรรมนั่นแหละ

ปัญหาคือ การกระทำของ นปช. และแม้แต่คุณณัฐวุฒิหรือจตุพรเอง
บ่อยครั้ง มันไม่ match (บรรจบ ประสาน) กับการพูดดีแบบนี้น่ะครับ

เอากรณี อากง ก็ได้

อากง ไม่ใช่คนเสื้อแดง (บางคนว่า เป็นเสื้อเหลืองด้วยซ้ำ แต่จริงๆ ผมก็ว่าไม่ใช่)

การตัดสินอากงนั้น
แม้แต่รอยัลลิสต์หลายคนยัง "ช็อค" ยังรู้สึกว่าเป็นอะไรที่ไม่ชอบมาพากลมากๆ

แต่ นปช. ใช้เวลาถึงเกือบ 1 เดือน จึงค่อย "อุบอิบๆ" เอ่ยกรณีอากงขึ้นมา แบบเสียไม่ได้

.............

ปัญหา นปช. แต่ไหนแต่ไร คือ ความคับแคบ

อย่างผมเคยยกตัวอย่างเรียกร้องว่า คุณสมยศ
นี่ นปช. น่าจะเชิญไปขึ้นเวที นปช. ก็ไม่เคยได้ขึ้น อะไรแบบนั้น

แต่ที่สำคัญและกว้างกว่าตัวอย่างสมยศคือ
นปช. ตลอดมา "คับแคบ" ในแง่เป้าหมายการต่อสู้ คือ
อะไรที่ไม่ใช่เกี่ยวกับ ทักษิณ หรือ เพื่อไทย นปช. ก็ไม่ยอมแตะต้องจริงๆ


ไม่อยากยกซ้ำว่า แม้แต่พวกตัวเอง
ที่ตอนนี้ติดคุกครึ่งร้อย นปช. ทำอะไรมากกว่านี้ได้แน่ๆ แต่ก็ไม่ทำ

เพราะ "ยุทธศาสตร์ปรองดอง" ใหญ่ ของคุณทักษิณ-เพื่อไทย นั่นแหละ
เปรม - นปช. เคยด่าสาดเสียเทเสีย ก็เงียบได้

ประยุทธ์ - นปช. เคยด่าสาดเสียเทเสีย ก็เงียบได้


คือยกตัวอย่างได้ไม่รู้จักจบจักสิ้นหรอกครับ ถ้าจะยกมาจริงๆ

.............
ผมชอบคุณณัฐวุฒินะ
ผมเชื่อว่าคุณณัฐวุฒิเป็นคนมีน้ำใจดี ปัญหาคือ
"กรอบ" ที่คุณณัฐวุฒิ จำกัดตัวเองอยู่นั่นแหละ

ทำให้คำพูดดีๆ จิตใจดีๆ กลายเป็นเรื่อง "แก้ตัว" หรือ "ปกปิด" ให้กับยุทธศาสตร์
และการกระทำที่ไม่เข้าท่าหลายอย่างของ นปช. โดยคุณณัฐวุฒิอาจไม่ตั้งใจ

.............

กรณีสนธิได้ประกันตัว กับ นปช. และ รมต.ยุติธรรม พรรคเพื่อไทย


หรือ
"รัฐมนตรียุติธรรม มีไว้ทำไมครับ
ถ้าอย่างน้อย ไม่หยิบยก (raise) ประเด็นปัญหาชัดๆ
ใน "กระบวนการยุติธรรม" แบบนี้ ขึ้นมาแสดง "ความกังวล" (concern) ?


....................

ประเด็นสนธิได้รับการประกันตัว (หลักทรัพย์ 10 ล้าน) เป็นอะไรที่พอคาดเดาได้ไม่ยาก

ที่ผมอยากพูด โดยโยงกับประเด็น นปช.-เพื่อไทย ไม่ทำอะไรที่ทำได้

คือ ตัวอย่างนี้ ต่อให้ ไม่ต้องพูดในแง่การเมืองอะไรเลย

ก็เห็นได้ชัดว่า กระบวนการตัดสินเรื่องการให้ประกันตัวของ ระบบศาลไทย
มีปัญหาแน่ๆ (จริงๆ เรื่องอื่นๆ ก็เห็นๆ กันอยู่ แม้แต่ระหว่าง คนของ นปช.เอง
ที่โดนคดี 112 กับ กรณีอย่าง อากง ที่จะพูดนี้)

กรณีสนธิ การให้ประกันตัว ไม่ได้มีบอกว่า "ให้ริบพาสปอร์ต" ด้วย
แสดงว่า ยังสามารถขอเดินทางออกนอกประเทศได้
(คนระดับนี้ ต่อให้ไม่มีพาสปอร์ต ก็คงหาทางหลบได้อยู่ดี)
และในขณะที่ผมก็คิดว่า สนธิ คงไม่หลบไปไหน อย่างน้อย
ในคดีขั้นนี้ (ไมใช่ขั้นฎีกาแล้ว) ในประวัติศาสตร์
ก็มีกรณีที่นักธุรกิจหลบหนีกันมาก่อนหน้านี้

แต่กรณีอย่าง อากง ชายแก่ที่ไม่รู้ภาษาอังกฤษ ยังไงก็ยากที่จะมีเรื่องหลบหนี
(ไม่นับเรื่องภาระ หรือพันธะเรื่องภรรยา ลูกหลาน ซึ่งมากกว่ากรณีสนธิแน่)

ศาลไม่ให้ประกัน โดยอ้างว่า "เกรงจะหลบหนี"

.............

ทีนี้ อะไรคือสิ่งที่ นปช. และรัฐบาลเพื่อไทย ทำได้ แต่ไม่ทำ

สมัยที่ นปช. ยังเคลื่อนไหว "ต่อต้านอำมาตยาธิปไตย" อยู่นั้น
ประเด็นหนึ่งที่ยกกันมาพูดเสมอคือเรื่อง "สองมาตรฐาน"
ของ "กระบวนการยุติธรรมไทย" บางครั้ง ถึงขั้น ไปแสดงออก
โดยระดมคนไปชุมนุม "กดดัน" ศาล ทั้งที่สนามหลวง และที่รัชดา ด้วยซ้ำ
ตอนนี้ โอเค ต่อให้ นปช. ไม่ต้องการทำอะไรถึงขั้นนั้นแล้ว
แต่อย่างน้อย การมีท่าทีชัดเจน เรียกร้อง
ให้มีการ "ทบทวน หรือปฏิรูป มาตรฐานในการตัดสิน เรื่อง การให้ประกันตัว"
อะไรแบบนี้ ก็เป็นอะไรที่ทำได้ แต่ก็ไม่มีแนวโน้มจะทำ
 
(อย่างมาก ที่เราได้ยินตอนนี้ เวลา คนเสื้อแดงธรรมดาๆ ของ นปช. เอง
ที่อยู่ในคุกหลายสิบคน ไม่ได้ประกัน นปช. ก็จะบอกเสียงอ่อยๆว่า
"เป็นเรื่องของศาล เราทำอะไรไม่ได้"
- ขอให้สังเกตเปรียบเทียบกับสมัยก่อน ที่ แกนนำ โดนจับว่า นปช. พูดแบบนี้หรือ?)

ที่สำคัญกว่านั้น คือ กรณี รัฐบาล โดยเฉพาะกระทรวงยุติธรรม

เรื่องนี้ ไม่จำเป็นต้อง raise เป็นเรื่องการเมืองเลย สำหรับ รมต.ยุติธรรม
แค่แสดงความห่วงใย (concern) ว่า มีปัญหาในเรื่องนี้อยู่
และอยากเรียกร้องให้ ผู้พิพากษา ในระดับต่างๆ
ได้หยิบยกประเด็นนี้ "ไปหารือกัน" อย่างจริงจัง


แน่นอน พูดแค่นี้ ก็คงหวังให้เกิดความเปลี่ยนแปลงไม่ได้
แต่อย่างน้อย เป็นการ "ให้การศึกษา" แก่สาธารณะ ว่า
ระบบศาลของเรามีปัญหาจริงๆ


อันที่จริง ถ้าเป็นประเทศอารยะ
ป่านนี้ ต้องมีการออกมาแสดงความกังวล จากฝ่ายบริหารแล้ว
(นี่ไม่เกี่ยวกับการ "แทรกแซง" ศาล เลยครับ
ในสหรัฐ หรือในประเทศตะวันตกอื่นๆ เคยมีบ่อยไป
ที่ผู้พิพากษา บางคดี ตัดสินบางอย่าง
ที่ขัดกับความรู้สึกของสาธารณะ มากๆ
(ผมรู้ว่า ในกรณีสหรัฐ ใช้ระบบลูกขุน แต่ศาล บางระดับ
บางกรณี รวมทั้งศาลสูง ไม่ได้ใช้ และมีอำนาจในการตัดสินเองเหมือนกัน)
ฝ่ายบริหาร เช่น ประธานาธิบดี หรือ นายกรัฐมนตรี หรือ รมต.ยุติธรรม
ก็สามารถออกมาแสดงความเห็นว่า
"เรามีปัญหา / เราไม่เห็นด้วยกับการตัดสิน" อะไรแบบนั้น ก็ได้
หรือแสดงความกังวล ในการมีปัญหาเรื่องมาตรฐานของศาล ก็ได้
)
นี่เป็น "ตัวอย่าง" หนึ่ง ของการ "ไม่ทำอะไร
ทั้งๆ ที่ทำได้ และควรทำ" ของ นปช. - เพื่อไทย


..............

ได้โปรดเถิดครับ ทำอะไรไม่ได้เต็มที่ หลายคน (รวมทั้งผม) ก็พร้อมจะ "เข้าใจ" ...
แต่สิ่งที่ทำได้ และควรทำ ก็ควรทำครับ

ไม่งั้น จะเลือกกันไปทำไมครับ?

fredag 2 mars 2012

การทำร้าย อ.วรเจตน์ คือการคุกคามแบบกลุ่มกระทิงแดง/นวพล ในอดีต ปล่อยไว้ไม่ได้

โดยลูกชาวนาไทย

แต่หากปล่อยเอาไว้ รัฐบาลพรรคเพื่อไทยไม่หาตัวคนร้ายให้ได้ และคุ้มครอง อ. วรเจตน์  จะทำให้การเมืองไทยเข้าสู้สถานการณ์แบบเดียวกับหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ที่พวกฝ่ายขวา จัดตั้งกลุ่มนวพลและกลุ่มกระทิงแดง มาทำร้ายนักศึกษา ขวางระเบิดในการปราศรัยของนักศึกษา ดักทำร้ายเป็นต้น

ดังนั้นเรื่องนี้ ถือเป็นเรืองใหญ่ที่เดียว แม้จะเป็นแค่การทำร้ายร่างกายธรรมดา แต่มันคือการคุกคามเสรีภาพทางวิชาการและเสรีภาพในการแสดงความเห็น

เป็นสิ่งที่เลวร้ายมาก ยอมรับไม่ได้โดยอย่างยิ่งทีเดียว

และหากจับตัวไม่ได้ ทั้งๆ ที่เป็นรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ตำรวจเป็นคนของตระกูลดามาพงษ์ ผมคงยอมรับคนที่ควบคุมงานตำรวจนี้ไม่ได้

เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องเล็ก

ผมต้องการให้รัฐบาลจับตัวคนทำร้ายให้ได้โดยเร็ว

ตอนนี้มีทั้งภาพวิดิโอผู้ต้องสงสัย หากตามจับตัวไม่ได้ ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว
ยิ่งหากมีคนคุุ้มครองผมยิ่งยอมรับไม่ได้ใหญ่

การคุกคามเสรีภาพในการแสดงความเห็นและเสรีภาพทางวิชาการของนักวิชาการนี้
เป็นสิ่งที่ยอมรับได้ยาก

ศาล คืออำนาจ ของราชาธิราช ที่ใครก็แตะต้องไม่ได้...

 
เป็นรายการเสวนาที่น่าฟัง ไว้เพื่อประดับปัญญา อย่างมาก
กฎหมายกับเสรีภาพ 2 3 2012
โดยอ.พนัส ทัศนียานนท์


http://www.youtube.com/watch?v=DRnODcYoY-w


บทความนี้คุณสุรชัยเขียนจากประสพการณ์ของการต่อสู้มาด้วยตนเองจากสภาพความเป็นจริง ไม่ใช่เขียนจากการคิดเอาเอง แต่เป็นความจริงทางประวัติศาสตร์ ถ้าพรรคเพื่อไทยไม่ถือคำแนะนำของ สุรชัยเป็นเรื่องจริงจังแลัว ประวัติศาสตร์การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยก็คงประสพความล้มเหลวอีกเช่นเคย พวกศักดินาก็สามารถฟื้นอำนาจกลับคืนมาอีกเหมือนเดิมหลังจากที่อ่อนแอลงไปมาก ประชาชนก็ตายเปล่าอีกเช่นเคย ดังนั้นขอให้พรรคเพื่อไทยเปลี่ยนยุทธศาสตร์การต่อสู้เสียใหม่ก่อนที่จะสายเกินแก้

Posted Image
 บทความจากอ.สุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์ ถึงท่านนายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และ พล.ต.อ.ประชา พรหมนอก รมว.ยุติธรรม

28 กุมภาพันธ์ 2555
หน้าศาลอาญา

เนื้อหาได้จ่าหน้าเป็นจำนวน 2 ฉบับถึงทั้ง 2 ท่าน

ด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ด้วยความรักและเป็นห่วงในพวกเราเสื้อแดงและประเทศชาติ

กราบเรียน ท่านพล.ต.อ.ประชา พรหมนอก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

อย่าเป็นแม่ทัพที่ทำลายนักรบของตนเองเพื่อเอาใจข้าศึก
การเคลื่อนไหวของ นปช. ภายใต้การสนับสนุนของพรรคเพื่อไทยตั้งแต่ต้นปี พศ.2552เป็นต้นมามีเป้าหมายอยู่ที่รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยมีจุดหมายอยู่ที่การยุบสภา แล้วจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่และพรรคเพื่อไทยจะได้รับชัยชนะและจัดตั้ง รัฐบาล
ดังนั้นการจัดชุมนุมใหญ่ในเดือนเมษายน 2552 ที่มีการล้อมทำเนียบรัฐบาลก็เพื่อบรรลุจุดมุ่งหมายเชื่อถือว่าเป็น ยุทธศาสตร์ของพรรคเพื่อไทยและ นปช. ภายใต้การนำของสามเกลอ
แต่ถูกล้อมปราบสูญเสียเลือดเนื้อและชีวิต ถูกจับกุมมากมาย จนบัดนี้คดีก็ยังไม่สิ้นสุด แต่พรรคเพื่อไทยและ นปช. ก็ไม่เปลี่ยนเป้าหมายและยุทธศาสตร์การต่อสู้
จนถึงปี พศ.2553 ก็จัดการเคลื่อนไหวใหญ่เรียกยุทธการนี้ว่า ”ลาวาแดง” คือการระดมคนเสื้อแดงทั้งประเทศเข้าสู่กรุงเทพฯ ในเดือน มีนาคม เพื่อกดดันให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยุบสภา
แต่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นคนประเภทเด็กดื้อ อวดฉลาด รวมทั้งคนที่เป็นเสนาธิ-การอยู่เบื้องหลังก็เช่นเดียวกันอ่านเกมพลาด จึงแทนที่จะหาทางออกตามวิถีทางการเมือง ที่เรียกคะแนนให้กับรัฐบาลตนเองอย่างท่วมท้นเป็นพระเอกในสายตาคนทั่วโลก
แต่กลับตัดสินใจใช้แผน 6 ตุลาคม 2539 หวังปราบปราม ไล่ล่า เช็คบิล ให้สิ้นซาก และขบวนการนักศึกษาประชาชนที่ถูกกระทำในวันที่ 6 ตุลาคม 2539 จึงถือว่าเป็นความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงของรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และกลุ่มอำนาจที่อยู่เบื้องหลัง เพราะสภาพการณ์ของโลกของสังคมไทยเปลี่ยนไปจากเมื่อสามสิบกว่าปีก่อนมาก และคู่ต่อสู้ของเขาก็ไม่ใช่ฝ่ายซ้ายเหมือนแต่ก่อน
ดังนั้นถึงจะถูกจับกุม ปราบปราม เข่นฆ่า ไล่ล่าจับกุมคุมขังจนตกอยู่ในสถานการณ์พ่ายแพ้ก็ชั่วขณะหนึ่ง แต่กลับฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว จนรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์และกลุ่มอำมาตย์คาดไม่ถึง ดังนั้น

1
การลากยาวทอดเวลาไม่รีบยุบสภา ที่คิดว่าจะได้เปรียบกลับกลายเป็นช่วยให้ฟื้นจากอาการมึนงง คนเสื้อแดงกลับมาด้วยศักยภาพมากกว่าเดิม
ถึงวันนี้รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และกลุ่มอำมาตย์คงนึกออกแล้วว่าถ้าตัดสินใจยุติการปราบปรามเข่นฆ่า วันนี้ก็ยังคงได้เป็นรัฐบาลอยู่ ด้วยภาพที่สวยงามหรือหากเลือกเหตุการณ์ 19 พฤษภาคม 2553 รีบยุบสภาไม่เกินเดือนสิงหาคม 2553 ที่พรรคเพื่อไทยและคนเสื้อแดงยังไม่ฟื้น เวลานี้รัฐบาลก็น่าจะเป็นของพรรคประชาธิปัตย์ แกนนำ นปช.หลายคนก็ยังคงอยู่ในคุกไม่ได้เป็น ส.ส. ณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ ก็คงจะไม่ได้เป็น รมช. แต่ยังเป็น น.ช. อยู่
โอกาสที่ผ่านไปแล้วเอาคืนไม่ได้แล้ว เวลานี้พรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาล คุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี สำหรับพรรคเพื่อไทยและ นปช. นับว่าบรรลุจุดมุ่งหมายทางยุทธศาสตร์ ตามที่กำหนดแล้ว แต่ถามว่า แล้วมีอำนาจอย่างแท้จริงหรือไม่ สามารถแก้ไขปัญหาของประเทศได้อย่างถาวรหรือไม่ เอาแค่คนเสื้อแดงที่สนับสนุนพรรคเพื่อไทยที่ถูกคุมขังอยู่ในคุก ก็ไม่สามารถช่วยเหลือออกไปได้ เทียบกับคนเสื้อเหลืองที่ยึดทำเนียบรัฐบาล ยึดสนามบินสุววรรณภูมิ ที่รัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ช่วยเหลือ จนทุกวันนี้ยังไม่มีใครติดคุกแม้แต่คนเดียว
แล้วเวลานี้รัฐบาลพรรคเพื่อไทยออกมาข่มขู่คนเสื้อแดงที่เคลื่อนไหวให้มีการ แก้ไข ประมวลกฏหมายอาญามาตรา 112 จะให้มองว่าอย่างไร ฉลาดหรือโง่กันแน่
หรือเข้าใจว่าการเป็นรัฐบาลพรรคเดียวเที่ยวนี้เป็นที่สุดแล้ว เป็นชัยชนะตลอดการแล้ว สามารถตกลงปลงใจร่วมผลประโยชน์กับฝ่ายตรงข้ามได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องมีมวลชนสนับสนุนอีกแล้ว หรือจะอธิบายได้ว่านี่เป็นเพียงแผนลับลวงพลางให้ฝ่ายตรงข้ามตายใจเท่านั้น
ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรเวลานี้คนเสื้อแดงจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะคนเสื้อแดงระดับคุณภาพที่ตาสว่างแล้ว มีความรู้สึกที่เคลือบแคลง ต่อรัฐบาลพรรคเพื่อไทยไปมาก จึงควรที่ผู้บริหารพรรคเพื่อไทยระดับคุณภาพจะออกมากู้ศรัทธากลับคืน อย่าปล่อยให้คนประเภทฉวยโอกาสกระแสพรรคเที่ยวสามหาวก้าวร้าว ต่อมวลชนที่สนับสนุนพรรคชนิดไม่กลัวความตายไม่ใช่มุดหัวทุกทีที่มีการยึด อำนาจ ( คงหมายถึงนายเฉลิม อยู่บำรุง ผู้เรียบเรียง )

2
ต้องศึกษาทบทวนบทเรียนในประวัติศาสตร์ถึงความฉลาดของรัฐไทยในการเอาชนะคอมมิวนิสต์ ขณะที่รอบบ้านเป็นคอมมิวนิสต์หมด แล้ว ประเทศไทยกำลังจะเป็นโดมิโนตัวต่อไป แต่ด้วยความชาญฉลาดจึงเดินทางไปเปิดสัมพันธภาพกับประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ผู้นำหลักของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย(พคท) เป็นแผนแยกสลายทำลายทีละส่วน
จนในที่สุด พคท. ที่มีผู้นำเป็นคนแก่บ้องตื้น มองพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นเทพแล้วยอมตามทุกอย่าง กระทั่งเป็นศัตรูกับเวียดนามตามพรรคคอมมิวนิสต์จีน สุดท้ายถูกทอดทิ้งเพราะจีนเห็นประโยชน์กับรัฐไทยมากกว่าอุดมการณ์ พคท. จึงล่มสลาย เวลานี้ก็ยังไม่หายบ้องตื้น แบ่งเป็นสองฝ่าย นั่งเถียงกันเรื่องวิเคราะห์สังคมไทย คงนั่งเถียงกันจนแก่ตายทั้งสองฝ่ายไม่ได้ต่อสู้อะไร
แผนนี้กำลังใช้กับรัฐบาลไทยพรรคเพื่อไทยและคนเสื้อแดงปัจจุบัน นั่นคือแผนแยกสลายทำลายทีละส่วน โดยแสร้งทำดีปรองดองกับรัฐบาลพรรคเพื่อไทยโดดเดี่ยวทำลายคนเสื้อแดงคุณภาพ ก่อนค่อยสลาย ”แดงแม่ยก” เปลี่ยนเป็น“แดงจงรักภักดี” แบบขวัญชัย ไพรพนา เมื่อหมดมวลชนเสื้อแดงก็เชือดพรรคเพื่อไทย ตอนนี้ก็คือการอี๋อ๋อระหว่างอำมาตย์ใหญ่กับนายกฯปูก็เพื่อบรรลุแผนนี้
นายกฯปูนั่นก็เหมือนนกกระจิบหัดบินเมื่อเผชิญเหยี่ยวใหญ่ที่ช่ำชองย่อมไม่ เท่าทันหรอก ดังนั้นการที่คนในรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ออกมาข่มขู่คุกคามและโดดเดี่ยว คนเสื้อแดง ที่เคลื่อนไหว ให้แก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 และผู้ต้องคดีตามมาตรนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับแม่ทัพที่ทำลายนักรบของตัวเอง เพื่อเอาใจข้าศึก วันใดที่หมดนักรบแม่ทัพจะถูกฆ่าอย่างง่ายดาย
หวังว่ารัฐบาลพรรคเพื่อไทย คงฉลาดพอที่จะเท่าทันในแผนนี้
คนเสื้อแดง



ขอแสดงความนับถืออย่างยิ่ง
สุรชัย ด่านวัฒนานุสรณ์


28 กุมภาพันธ์ 2555

torsdag 1 mars 2012

กุ๊ยต่อยวรเจตน์ช็อค คิดว่าจะโดนปรับห้าร้อย ตำรวจเล่นถึงคุก หมัดเหี่ยว หน้าย่น หายซ่าเลย !!!!

กุ๊ยต่อยวรเจตน์ช็อค คิดว่าจะโดนปรับห้าร้อย ตำรวจเล่นถึงคุก หมัดเหี่ยว หน้าย่น หายซ่าเลย !!!!


รู้กฎหมายงูๆ ปลาๆ คิดว่า อัดคนแค่ปรับห้าร้อย ใช่นั่นมันลหุโทษ ทำร้ายร่างกายไม่บาดเจ็บ
แต่งานนี้ ตำรวจเล่น 295 ทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บ แจ้งข้อหาหนักจำคุกถึงสองปี เอาตัวเข้าตะรางไป ยังไม่อนุญาตประกันตัว
ทีแรกฝาแฝดกุ๊ย ทำหน้าเชิด ปากกล้า ไข่หดแล้ว กลัวโโนคนเสื้อแดงเอาคืน รีบมอบตัวนึกว่าจ่ายห้าร้อยเลิก พอโดนข้อหาหนัก หน้าถอดสี ไม่ยักหมัดหนักอีก เดินคอตกขาสั่นตามตำรวจออกจากห้องแถลงข่าว
บทเรียนราคาแพงของพันธมาร ในยุคยิ่งรัก กฎหมายคือ กฎหมาย
ต้องขอชมสำนักงานตำรวจแห่งชาติ งานนี้สุดยอด ทำงานได้รวดเร็วทันใจ ผู้ร้ายไม่อาจลอยนวลได้ บ้านเมืองไม่ต้องลุกเป็นไฟ

การทำร้ายอาจารย์ วรเจตน์ ไม่ใช่เรื่องอันธพาลแบบธรรมดา หากเป็นเรื่องมีการเมืองอยู่เบื้องหลัง ที่สะท้อนให้เห็นถึงระบอบอันธพาลที่เป็นเจ้าของอำนาจรัฐ ใช้อำนาจเถื่อนทุกรูปแบบกดขี่ห่มเหงรังแกประชาชน ไม่ว่าจะเป็นนักวิชาการหรือบุคคลธรรมดา ถ้ามีแนวคิดที่แตกต่างไปจากเจ้าของอำนาจรัฐแล้วบุคคลเหล่านั้นจะถูกเล่นงานทันที โดยพวกลิ่วล้อสารเลวที่ยอมตัวเป็นขี้ข้าของพวกเผด็จการ เจ้าหน้าที่ของรัฐก็ไม่สามารถให้ความคุ้มครองและปกปักรักษาชีวิตของคนในสังคมได้ เพราะเจ้าของอำนาจรัฐที่แท้จริงคือกษัตริย์จอมเผด็จการภูมิพล โดยกษัตริย์ภูมิพลกลัวว่าตัวเองจะหมดอำนาจจึงไม่ยอมให้แก้ไขหรือยกเลิก ม ๑๑๒ คณะนิติราษฎร์ได้เสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญ โดยให้กษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญเหมือนรัฐธรรมนูญปี ๒๔๗๕ แต่พวกกษัตริย์นิยมกลับกล่าวหาว่าเป็นการ " ล้มเจ้า " ในประเทศที่มีประชาธิปไตยทุกประเทศ กษัตริย์จะอยู่ใต้รัฐธรรมนูญ เช่นในประเทศ สวีเดน เดนมาร์ค นอรเวย์ แต่กษัตริย์ภูมิพลเป็นผู้นิยมระบอบเผด็จการไม่ต้องการให้ประชาชนมีประชาธิปไตย ไม่ยอมอยู่ใต้รัฐธรรมนูญ ไม่ยอมให้แก้รัฐธรรมนูญ โดยเฉพาะในหมวดที่เกี่ยวข้องกับกษัตริย์ห้ามแตะต้องเด็จขาด เมื่อประชาชนต้องการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง หัวหน้าเผด็จการก็ให้ลูกสมุนอันธพาลออกมาทำร้ายและคุกคามชีวิตประชาชนผู้บริสุทธิ์ แต่ประชาชนจะไม่ยอมจำนนต่อการข่มขู่คุกคามอย่างป่าเถื่อนนี้อีกต่อไปอย่างเด็จขาด พวกเขาจะลุกขึ้นต่อสู้กระชากจอมมารเผด็จการอำมหิตลงจากบัลลังก์ให้ได้ไม่ว่าจะใช้เวลาอีกนานเท่าใดก็ตาม จนกว่าจะได้ประชาธิปไตยที่สมบูรณ์มาสู่ปวงชนชาวไทย