คนโตๆแล้ว ควรได้คิด
ภูมิพลนั้นประกอบกรรมไว้มาก ตอนที่ยังแอ๊คตีพนั้น ก็มีลักษณะ "กระต่ายตื่นตูม" เอะอะจะปราบคอมมิวนิสต์ๆ และเป็นตัวสำคัญที่รับผิดชอบการฆ่าไม่เลือกเมื่อ 6 ตุลา ตั้งลูกชายสืบแทน แล้วไม่รู้จักสั่งสอน ไม่รู้จักเปลี่ยน ปล่อยให้ทำตัวแย่ๆตลอด ฯลฯ


ไปในฐานะอะไรหว่า? คนสำนึกบุญคุณที่เจ้าให้อภัยพ่อ?
ความทรงจำ: กษัตริย์ (ต่อ)
เมื่อผมกลับมาเมืองไทย
ไม่กี่เดือนของปี 2535 ตอนนั้นกษัตริย์หายไปจากวงการวิชาการจริงๆ
ไม่เพียงเท่านั้น
นี่ยังเป็นจะที่ช่วงที่เกียรติภูมิของกษัตริย์ขึ้นสู่จุดสูงสุด
เริ่มจากการเรียกสุจินดาและจำลองเข้าพบ
ไปจนถึงเป็นครั้งแรกที่ภูมิพลปรากฎตัวในฐานะ "นักเขียน" (ติโต้ 2537,
นายอินทร์ผู้ปิดทองหลังพระ 2537, พระมหาชนก 2539, เรื่องทองแดง 2545
และฉบับการ์ตูนของหนังสือ 2 เล่มหลัง 2542, 2547)
การออกมาพูดเรื่องน้ำและจราจร (2538) และเหมือนกับมงกุฏประดับรัชกาลคือ
เป็นครั้งแรกที่ให้ภูมิพลเป็นเจ้าของ "แนวคิด"
อันหนึ่งที่รัฐถือเป็นหลักนโยบาย นั่นคือ "เศรษฐกิจพอเพียง"
การยกย่องภูมิพลขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างไม่เคยปรากฎมาก่อน
(หนังสือสารพัดเกี่ยวกับภูมิพลและของชำร่วย เช่น สายรัดข้อมือ)
ในวงวิชาการบ้านเรา
ยิ่งทำให้ผมผิดหวังมากขึ้น ปกติเรื่องสถาบันกษัตริย์ไม่มีการศึกษาอยู่แล้ว
แต่ปรากฎว่า
อดีตคนป่าที่หันมาเป็นอาจารย์หลายคนมีแนวโน้มออกจะเชียร์ไปทางเจ้าด้วยซ้ำ
โดยเฉพาะระยะหลังภูมิพลหันมาในทางด่านักการเมืองมากขึ้น
พวกอาจารย์นักวิชาการทั้งที่เคยเข้าป่าและไม่เคย
ต่างด่านักการเมืองและมีแนวโน้มชื่นชมภูมิพลด้วย
บางครั้งออกไปในทางยกคำพูดของภูมิพลมาพูดซ้ำก็มี
การยกย่องเชิดชูภูมิพลของพวกนักวิชาการและพวก
NGO เป็นอะไรที่ผิดหวังผมมาก
ผมกลับเมืองไทยได้พักเดียวก็ได้ข้อสรุปว่าเมืองไทยไม่มีใครต้องการวิพากษ์วิจารณ์เจ้า
(ผมบ่นเล่นๆกับเพื่อนว่า
"ความจริงผมไม่รู้ว่าธงชัยเขาคิดเกี่ยวกับเจ้ายังไง ถ้าจะว่าไปต้องเว้นไว้ 2
คน คือผมกับเขา แต่เนื่องจากเขาเขียนหนังสืออยู่เมืองนอก
ผมก็เลยถือว่าไม่นับไป")
ผมทำเป็นข้อสรุปว่า
"ปัญญาชน 14 ตุลา" มีจุดร่วมกัน 3 อย่าง (ผมเลียนแบบมาจากความเรียงของ
Perry Anderson) คือ 1.การคืนดีกับกษัตริย์ (reconsiliation with the
monarchy) 2.แอนตี้นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง และ 3.ชาวบ้านนิยม
(narodism)
ข้อแรกการคืนดีกับสถาบันกษัตริย์นั้นเป็นข้อสำคัญที่สุดและกำหนดให้เรื่องอื่นๆตามมา
(ยังมีต่อ)
"นี้แหละกูจึงร่ายโองการ แช่งจอมมารศักดินาใหญ่ และทมิฬร้ายทั้งมวล ให้มอดม้วยย่อยยับ ดับคาปืนคาดาบ แช่งสาปด้วยประชาวุธ อันจักกุดล้างโฉด ล้างหฤโหดแผ่นดิน ล้างมารทมิฬรกโลก ล้างวิปโยคประชาชน ให้ประเทศชาติพ้นภัย ให้ประชาไทยพ้นยาก หมดลำบากจากอธรรม จำเริญชีวิตใหม่ สังคมชัยปรากฏ..
(1/3)

Inga kommentarer:
Skicka en kommentar