torsdag 11 juni 2020

ความทรงจำของผมต่อ วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์

มาถึงตอนนี้ มันค่อนข้างจะชัดเจนว่า เขาถูกฆ่าไปแล้ว ในการล่าสังหารสั่งตรงมาโดยกษัตริย์วชิราลงกรณ์ และควบคุมการปฏิบัติการโดยหัวหน้าองครักษ์ของเขา จักรภพ ภูริเดช ผมจึงอยากที่จะเขียนอะไรบางอย่างอุทิศให้เพื่อนของผม ผมพักอาศัยอยู่ในประเทศกัมพูชาอยู่ปีนึง ในพศ 2557 ในขณะที่ผมกำลังเขียนหนังสือเรื่อง “ราชอาณาจักรใต้วิกฤตการณ์” ผมไปถึงที่นั่นในเดือนมกราคม 2557 แล้วเราเช่าบ้านพักที่ถนน อับดุล คารีม หรือที่เรียกว่า ถนน 21

BildBild 
หลังจากรัฐประหารในปี คศ 2557 นักวิชาการและผู้เห็นต่างหลายคน ต้องหนีลี้ภัยออกจากประเทศ เพื่อเลี่ยงการถูกจำคุกโดยฝ่ายรัฐประหาร
สมัยนั้น ประเทศกัมพูชา เป็นที่ซ่อนตัวที่ปลอดภัย เพราะเผด็จการเขมร ฮุน เซ็น เป็นเพื่อนกับ ทักษิน ชินวัตร จึงอนุญาตให้ผู้ลี้ภัยชาวไทยมาอาศัยอยู่ในประเทศ ในเวลาที่พวกเขากำลังรอที่จะเดินทางไปลี้ภัยต่อ ในยุโรป ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ หรือสหรัฐอเมริกา ลาวเป็นทางตันที่เสี่ยงอันตรายเกินไป และการหนีไปฝั่งพม่าก็ยิ่งยากลำบากอยู่มาก ดังนั้น หนทางที่ปลอดภัยที่สุด ก็คือการผ่านไปทางกัมพูชา 
 ในตอนนั้น ต้าร์ เป็นตัวหลักที่ช่วยจัดการหาทางหนี ให้คนที่ลี้ภัยออกมาจากเมืองไทย เขาได้ช่วยหลายต่อหลายคนให้เดินทางออกไปโดยสวัสดิภาพ ทุกๆคนที่หนีออกจากประเทศไทยผ่านกัมพูชา ในปี พศ 2557 รู้จักต้าร์กันทั้งนั้น เขาเป็นคนลงมือช่วยทุกๆคน รัฐบาลไทยกำลังโกหกหน้าด้านๆว่าพวกเขาไม่รู้ว่าต้าร์คือใคร พวกนั้นรู้ดีว่า เขาได้ช่วยผู้ลี้ภัย และกระบวนการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยอย่างไร ผมได้รู้จักเขาหลังจากรัฐประหาร เขาได้ช่วยเพื่อนของผมหลายคนที่กำลังตกอยู่ในสภาวะอันตรายเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาได้รอดปลอดภัยมาได้ก็เพราะต้าร์ สักวันหนึ่ง ผมหวังว่า ผมจะสามารถเล่ารายละเอียดทั้งหมด ว่าต้าร์ได้ทำอะไรลงไป เพื่อช่วยเหลือคนที่ตกอยู่ในอันตราย ต้าร์เป็นคนนิสัยดีมาก คิดอะไรแต่ในทางบวกและยิ้มได้ตลอดเวลา เขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อช่วยคนอื่น เขาเป็นคนกล้าหาญที่เสี่ยงภัยอย่างมากให้ตัวเอง เพียงเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น แต่เขาไม่เคยโอ้อวดตัวแม้แต่น้อย เขาเป็นปัญญาชนที่มีใจเปิดกว้าง และเหนืออื่นใดทั้งสิ้น เขาเป็นคนมีใจกรุณา ผมไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงใครในทางชิงชังรังเกียจ เขามีความตื่นตัวทางการเมืองสูงมาก และต้องการช่วยให้ประเทศไทยไปสู่ระบอบประชาธิปไตย เขาไม่ได้เกลียดใครเลย
เขาได้ใช้ความสามารถอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยคนอื่น และช่วยประเทศไทย ทำงานแบบปิดทองหลังพระโดนไม่หวังชื่อเสียง หรือสร้างความร่ำรวยให้ตัวเอง หลังจากปี พศ 2557 ประเทศกัมพูชาก็ไม่ปลอดภัยเหมือนเดิมอีกแล้ว ความสัมพันธ์ของฮุนเซ็น กับฝ่ายกุมอำนาจปกครองไทย กลับมากระชับแนบแน่นยิ่งขึ้น และฝ่ายปกครองหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก็เริ่มให้ความร่วมมือจับตัวผู้ลี้ภัยส่งกลับไทย ผมออกจากกัมพูชาตอนปลายปี 2557 ผู้ลี้ภัยทางการเมืองชาวไทยที่นั่นเกือบทั้งหมด ก็หาทางออกจากเขมรในอีกสองสามปีต่อมา เพราะมันไม่ปลอดภัยสำหรับพวกเขาเสียแล้ว แต่ต้าร์ยังคงอยู่ต่อ เขามีโอกาสหลบหนี ไปรับสถานะผู้ลี้ภัยในประเทศที่ร่ำรวยกว่านี้ แต่เขาต้องการอยู่ต่อในกัมพูชา และวางแผนที่จะตั้งธุรกิจอุตสาหกรรมการเกษตร เขาไม่ได้ทำร้ายใคร ทุกๆครั้งที่ผมได้คุยกับเขา เขาไม่เคยบ่น มีแต่พูดเรื่องดีๆอยู่เสมอ มาบัดนี้ เขาถูกอุ้มหายไปแล้ว เพราะวชิราลงกรณ์ต้องการสื่อเจตนาที่จะกำราบคน ต้าร์เป็นเป้าที่เข้าถึงได้ง่ายเพราะเขายังอยู่ในประเทศกัมพูชา ผมไม่คิดว่า เราจะมีโอกาสได้เจอเขามีชีวิตอยู่อีกแล้ว
เขาคือฮีโร่วีรชนที่แท้จริง ฉลาดมีไหวพริบ คุยตลก ใจกล้าและมีน้ำใจเหลือล้น ผมจะไม่ลืมเขาเลย.
 Bild

Inga kommentarer:

Skicka en kommentar