พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์
August 5 at 8:09 AM ·
ท่าทีของเราที่มีต่อการเรียกร้องของเยาวชนคนรุ่นใหม่เป็นเครื่องวัดที่ชัดเจนว่า
ใครยืนอยู่ตรงไหน และมองการเรียกร้องของเยาวชนนร.นศ.อย่างไร
นักต่อสู้รุุ่นเก่าบางคนอาจมีเจตนาดี
คอยวิจารณและห้ามเยาวชนไม่ให้มีนัยใด ๆ
ทั้งสิ้นที่อาจถูกใส่ร้ายว่าเกี่ยวโยงถึงประเด็นอ่อนไหวเช่น
สถาบันพระมหากษัตริย์
แต่ผู้วิจารณ์เองก็ไม่ชัดเจนระหว่างสองสิ่งที่ต่างกันคือ
การเตือนให้หลีกเลี่ยงความผิดพลาดซ้ำจากอดีต
กับการเอาความกลัวของตัวเองในอดีตไปขู่เยาวชนให้กลัวเหมือนตัวเอง
บทเรียนจากอดีตที่ชัดเจนคือ
ไม่ว่าคุณจะยกข้อเรียกร้องอะไรขึ้นมาแม้จะเบาบางน้อยนิด
แต่ถ้าฝ่ายนั้นเขาเชื่อว่า คุณคือ "ศัตรู"
เขาก็จะโหดเหี้ยมกับคุณไม่ต่างกัน ลืมไปแล้วหรือว่า
ข้อเรียกร้องของเสื้อแดงปี 53 นั้น "เบามาก" คือแค่ยุบสภา
ไม่มีแม้แต่เรื่องแก้รธน.ด้วยซ้ำ และแกนนำนปช.ก็แสดง "ความจงรักภักดี"
อย่างล้นเหลือเคร่งครัดเพียงใด?
เยาวชนคนรุ่นใหม่คือเจ้าของการต่อสู้ของเขาเอง
ต้องรับทั้งความเจ็บปวดสูญเสียและผลได้จากการต่อสู้นั้นด้วยตัวเขาเอง
เราคนรุ่นเก่าไม่ใช่เจ้าของ ไม่ใช่แม้แต่ "คุณพ่อคุณแม่รู้ดี" ทำตัวเป็น
"แกนนำข้ามเวลา" มาชี้นำโน่นนี่ สิ่งที่ควรทำคือการให้กำลังใจและสนับสนุน
เปลี่ยนความเจ็บปวดในอดีตและความกลัวของตัวเองเป็นความตั้งใจว่า
จะไม่ยอมให้ความโหดเหี้ยมที่เกิดกับคนรุ่นเรามาเกิดซ้ำกับเยาวชนเหล่านี้อีกอย่างเด็ดขาด
ทั้งหมดนี้ไม่นับรวมพวกอิจฉาริษยาที่เห็นการต่อสู้ของคนรุ่นใหม่ว่า
"แย่งซีน" หรือเพียงแค่เพราะเชื่อว่า
เยาวชนเหล่านี้ได้รับแรงบันดาลใจจากพรรคการเมืองคู่แข่งที่ตัวเองเกลียด
måndag 10 augusti 2020
ท่าทีของเราที่มีต่อการเรียกร้องของเยาวชนคนรุ่นใหม่
Prenumerera på:
Kommentarer till inlägget (Atom)
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar