นอบน้อมหน่อมแน้ม....“น้อมรับ”....“ลั่นกลองรบ”. “ชั่งหัวมัน” คำถามต่อมา....จะปล่อยให้ประเทศไทยกลายเป็นหลุมดำในอนุภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปโดยปริยาย??? ด้วยความสงสัยใครก็ได้ช่วยหาคำตอบให้ที......

จักรภพ เพ็ญแข - Jakrapob Penkair
March 13, 2014

นอบน้อมหน่อมแน้ม

โชค ดีเหลือหลายที่ไม่ต้องเป็นรัฐมนตรีสมัยนี้ เพราะรัฐมนตรีเดี๋ยวนี้ต้องยืนค้อมตัว ก้มหัว แล้วกล่าวด้วยสำเนียงเนิบนาบว่า “น้อมรับ” คำวินิจฉัยใดๆ ก็ตามขององค์กรอิสระที่ตั้งโดยวุฒิสภาอย่างคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ซึ่งยึดอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินไปจากรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งของปวง ชนชาวไทยซ้ำแล้วซ้ำอีก

ผมรู้ครับว่าเราโตๆ กันแล้ว บางครั้งก็ต้องทำหน้าด้านฝืนใจแสดงละครทางการเมือง แต่อย่าลืมมวลชนประชาธิปไตยส่วนมากเขาไม่ได้เล่นละครด้วย เขาติดตามเหตุการณ์และประเมินอย่างซื่อสัตย์ตามภาพที่เขามองเห็น (at face value) อีกทั้งคำวินิจฉัยที่ห้ามรัฐบาลไม่ให้สามารถบริหารการพัฒนาประเทศตามสัญญา ที่ให้ไว้กับประชาชนเมื่อหาเสียง นั่นคือการพัฒนาโครงข่ายคมนาคม ขนส่ง และโลจิสต์ติก ซึ่งจะมีผลกระทบทางบวกต่อคนหลายร้อยล้านคนทั้งในเมืองไทยและรอบบ้านเรา ก็ถือเป็นการหมิ่นประมาททางการเมืองครั้งสำคัญที่แสดงให้เห็นว่า ระบอบอำมาตย์ศักดินาจิตเสื่อมทุกวันนี้เอาอำนาจเป็นหลักมากกว่าในยุคใด และพร้อมจะเอาเท้ากดหัวประชาชนและประเทศทั้งประเทศให้ล้าหลังจมธรณี จนไม่อาจร่วมโลกร่วมผลประโยชน์กับเขาได้ทุกเมื่อ

คำว่า น้อมรับ ที่เขาพูดกันติดปากนี้ ผมยอมรับว่า ผมพูดไม่ได้ ถึงจะเป็นสิ่งสมมติ แต่ก็เป็นการสมมติให้ฝ่ายเขามีความสำคัญ ศักดิ์สิทธิ์ และยอมรับว่าคนเกิดมาไม่เท่ากัน อันเป็นสมมติที่ไม่ใช่สัจจะ แถมยังเป็นการช่วยแพร่เชื้อโรคร้ายที่ระบาดทั่วสยามและไทยในห้วงก่อน พ.ศ.๒๔๗๕ และทุกครั้งที่เราอยู่ภายใต้อำนาจที่มิใช่ประชาธิปไตย ผมเสนอว่า อย่าถึงขนาด “น้อมรับ” เลยครับ ใช้คำว่าเรา “ต้องรับ” หรือ “รับ” เฉยๆ ก็น่าจะเพียงพอแก่การณ์แล้ว หากจะเอากันถึงศัพท์ คำว่า น้อม หมายถึงกิริยาโน้มหัว (ทำให้ต่ำลงมา) ค้อมตัว (ทำตัวอ่อน) ไม่สบตา (หรือมองต่ำลงมาที่หน้าอก) ซึ่งตุลาการรัฐธรรมนูญไม่สมควรที่จะได้รับการปฏิบัติถึงขั้นนั้น ถ้าเห็นว่าแก่หรืออาวุโส ก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อมในขณะที่ไหว้นั้น แล้วก็เหยียดตัวตรงกลับมาเป็นอิสรชนอย่างเก่า โดยไม่ต้องยืนบิดเป็นไส้เดือนกิ้งกือตลอดเวลาที่เขาอยู่ ผมเองเป็นนักเรียนมารยาทมาตลอดจนเพื่อนฝูงหมั่นไส้ล้อเลียนและยังเอามาเฮฮา กันทุกครั้งที่สังสรรค์กัน ผมยังมีข้อยกเว้นว่าผมควรรักษามารยาทอย่างไรและกับใครบ้าง ทั้งหมดนี้มิใช่ว่าไม่รู้หรือจงใจละเมิดธรรมเนียมประเพณีอันดีงามของไทย แต่แม้แต่ในยุคทวาราวดี เราก็ไม่ได้น้อมไหว้อุจจาระที่กองอยู่ข้างทางมิใช่หรือ?

เอาล่ะ นั่นคือข้อถกเถียงว่าจะ รับ นะครับ ข้อพิจารณาสำคัญกว่านั้นคือควรรับหรือไม่ หรือรัฐบาลควรถือเป็นการ “ลั่นกลองรบ” (ขออนุญาตยืมภาษาของ นปช.) ของฝ่ายปวงชนชาวไทยเสียด้วยซ้ำ บางทีรัฐบาลควรกำหนดนโยบายให้สอดคล้องต่อแนวพระราชดำริ “ชั่งหัวมัน” เพื่อให้เหมาะสมกับที่ได้ร่วมแผ่นดินนี้ นโยบายนั้นก็เป็นไปได้หลายอย่าง อาจประกอบส่วนขึ้นเป็นโครงการ “หวานมัน-ฉันคือเธอ” หรือ “ลานมัน-ลานเรา” ในรูปลานมันสำปะหลังที่ใส่วิธีการแปรรูปและเพิ่มมูลค่าต่างๆ เข้าไปก็ได้ การรับหรือไม่รับคำวินิจฉัยอย่างนี้ มีเงื่อนไขอยู่ที่ว่าอยากเป็นรัฐบาลต่อไปนานๆ หรือไม่ ถ้านึกขึ้นได้ว่าที่เป็นรัฐบาลอยู่ทุกวันนี้เป็นได้อย่างมากแค่เจว็ด (ตำแหน่งสูง แต่เป็นแค่หัวหลักหัวตอ) ก็อาจลดความหวั่นเกรงที่จะต้องออกไปเป็นข้าวนอกนา เมื่อเรากัดฟันแถลงปฏิเสธไม่ยอมรับคำวินิจฉัยแล้วฝ่ายเขาหาทางฆ่าเราด้วย องค์กรอิสระต่อไป

คำวินิจฉัยของตุลาการรัฐธรรมนูญครั้งนี้กระทบต่อ ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด เพื่อนบ้านที่เขามองไทยว่าเป็นแม่ไก่ให้ความอบอุ่นกับเขา บัดนี้ก็รู้ว่าเจ้าของฟาร์มไก่มีอาการทางจิต กลั่นแกล้งรังแกไก่ต่างๆ นานา จนแม่ไก่ไม่อาจทำหน้าที่แม่พันธุ์หรือแม่ไก่ได้อย่างเต็มที่ เขาจึงถามอ้อมๆ กันมาว่า ยังสนุกกับสภาพ “น้อมรับ” อย่างนี้อยู่หรือไม่ ถ้ายังสนุกกันอยู่ เขาก็คงวางรางรถไฟอ้อมเมืองไทยไป คล้ายกับว่าไม่มีประเทศไทยตั้งอยู่ตรงนั้น กลายเป็นหลุมดำในอนุภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปโดยปริยาย แต่ถ้าไม่สนุกแล้ว ก็ควรจะทำอะไรสักหน่อย ซึ่งมีทางเลือกที่จะทำได้หลายอย่าง วันนี้มีโอกาสได้ถามใจตัวเองอีกครั้งหนึ่งแล้วว่า จะเป็นมันสำปะหลังหรือเป็นมนุษย์กันแน่.